Archiwum dla daty: 09-03-2012

Technologia ropy naftowej  

Mimo zaawansowanych badań nad alternatywnymi źródłami energii ropa naftowa wciąż ma się dobrze i nadal należy do najważniejszych surowców naturalnych. Zastosowanie ropy naftowej nie kończy się bowiem na paliwach, bo z pochodnych tej kopaliny uzyskuje się również tworzywa sztuczne, farby, lakiery, smary i materiały budowlane. Ropa naftowa jest mieszaniną węglowodorów, a jej dokładny skład zależy od miejsca, z którego jest wydobywana. Pod względem zawartości związków chemicznych wyróżnia się kilka rodzajów ropy: parafinową, aromatyczną, naftenową. Węglowodory parafinowe dominują w lżejszych frakcjach ropy, natomiast w cięższych frakcjach przeważają węglowodory naftenowe. Przy temperaturze wyższej niż 350 stopni C pojawiają się frakcje olejowe, a ilość węglowodorów aromatycznych zwiększa się wraz ze wzrostem temperatury. Wyższa temperatura wiąże się także z większą liczbą pierścieni w cząsteczkach ropy. Podczas krakingu, jednego ze sposobów obróbki ropy, dochodzi do zrywania długich łańcuchów węglowych. Proces ten przebiega w temperaturze dochodzącej do 700 stopni C, przy ciśnieniu 5 MPa. Kraking stosowany jest w petrochemii i przemyśle rafineryjnym. Innym sposobem obróbki ropy naftowej jest destylacja frakcyjna. Jest to proces, w którym rozdziela się ciekłą mieszaninę na frakcje o różnej lotności. Podczas destylacji frakcyjnej wrząca para ma inny skład niż mieszanina ciekła. Niższe temperatury wrzenia dotyczą paliw silnikowych, przy wyższych otrzymuje się odpowiednio naftę, oleje opałowe, smołę, bituminy i asfalt. Benzyny można uszlachetnić w trakcie reformingu, który powoduje podniesienie liczby oktanowej o kilkanaście, a czasami nawet kilkadziesiąt jednostek. Rafinerie ropy naftowej zwykle specjalizują się w otrzymywaniu określonego rodzaju produktu, dlatego dzieli się je na rafinerie petrochemiczne, paliwowe i paliwowo-olejowe.

Co to jest cybernetyka  

Cybernetyka to dział nauki zajmujący się systemami sterowania oraz przetwarzaniem i przekazywaniem informacji. Głównym celem rozważań cybernetycznych jest analiza wzajemnych oddziaływań powiązanych ze sobą układów (cybernetyka teoretyczna) oraz wprowadzanie gotowych rozwiązań cybernetycznych (cybernetyka stosowana). Cybernetyka nie obejmuje za to projektowania oraz konstruowania samych układów – tym zajmują się inne działy techniki i inżynierii. Rozwiązania cybernetyczne nie ograniczają się jednak tylko i wyłącznie do nauk technicznych, ale stosowane są również w naukach społecznych, biologii, medycynie czy ekonomii. Ogólnie rzecz biorąc, cybernetyka bada analogie, jakie występują między różnego rodzaju oddziaływaniami, które określają sposób działania maszyn, układów, ludzi, zwierząt i innych organizmów. Zasady odkryte w jednej dziedzinie nauki, na przykład w biologii, można później przenieść na kompletnie inną płaszczyznę, na przykład do rozwiązań informatycznych. Cybernetyka jest więc nauką interdyscyplinarną, o bardzo szerokim zakresie badań. Rozważania, które można uznać za badania z dziedziny cybernetyki, prowadzili już starożytni uczeni, jednak termin ten – jako konkretny, samodzielny dział nauki – zaczął oficjalnie funkcjonować dopiero w XX wieku. Za ojca cybernetyki powszechnie uważa się Norberta Wienera, amerykańskiego matematyka, który zajmował się rachunkiem prawdopodobieństwa, analizą funkcjonalną i przetwarzaniem sygnałów. Wiener był także autorem jednej z najważniejszych prac z tej dziedziny – „Cybernetyka czyli sterowanie i komunikacja w zwierzęciu i maszynie”. W Polsce za najwybitniejszego przedstawiciela nauk cybernetycznych uważa się Mariana Mazura, który opracował teorię systemów autonomicznych oraz jakościową teorię informacji. Teorie Mazura rozwijał między innymi Józef Kossecki.

Tematy

    Polecane

    Kontakt

    Copyright © www.easy-graft.pl. All Rights Reserved.